شما اینجا هستید:خانه » فرهنگ و هنر » موسیقی » شوستاکوویچ؛ یک چهره!

شوستاکوویچ؛ یک چهره!

» مهرداد بهروزی-

دمیتری دمیتریوویچ شوستاکوویچ، زاده‌ی روسیه بود، ۱۹۰۶٫ از ۱۳ تا به ۱۷ساله‌گی نزد «آلکساندر که لازونف» به تحصیل موسیقی اشتغال داشت. در ۱۹ساله‌گی با پیانو نوازی (به هنگام نمایش فیلم‌های صامت) حرفه‌ی موسیقی را شروع کرد.

کارنامه‌اش مشتمل به ۹۶ اثر است: ۳۴موسیقیِ فیلم/ ۱۶سمفونی/ ۱۴کوآرتت زهی/  ۱۱اوپرا/ ۴ سوئیت/ ۳تریو/ ۳کنسرتوپیانو/ ۳کنسرتوویولن/ ۳کنسرتوویولنسل/ ۳ باله/ یک سونات ویولون-پیانو/ یک کویینتت پیانو.

وی در سال ۱۹۷۵، دیده از دنیا فروبست.

شوستاکوویچ منتسب به نسل پروکفیف (دیگرموسیقیدان روسیه) ازبزرگان تاریخ موسیقی به شمارمی‌آید. شیوه‌ی موسیقاییِ او برگرفته از ۴ تجربه‌ی هنری بوده:

موسیقیِ سمفونیک آلمانی- برهه‌ی پس از رومانتیسیزم (به فرض/ مالر)، موسیقیِ سنتیِ اسلاو (به فرض / موسورگسکی)، موسیقیِ کلاسیک فرانسوی (به فرض / راول)، و موسیقیِ مدرن اسلاو (به فرض / استراوینسکی).

 

شوستاکوویچ، ۱۱ساله بودکه انقلاب ۱۹۱۷ روسیه رخ داد. فردیت انزوا مدارانه و عدم تمایل‌اش به هیاهوی سیاست سویه‌ای به هویت روشنفکرانه‌اش می‌داد که می توانست او را ازعارضه‌های سیاسی مصون نماید.

لذا نه چونان مایاکوفسکی، به موج انقلاب و سوسیالیزم پیوست که انتهایش خودکشی بود، ونه به سان ماندلشتام، روبه روی کمونیسم ایستاد،که مرگِ وی را در پی داشت. این، اما یک سوی قضایا بود. سوی دیگر قضایا، نوع واکنش حاکمیت شوروی به کارنامه‌ی هنریِ سیمائی بودکه صرفا به آفریننده‌گیِ موسیقائی فکر می‌کرد.

در این راستا شوستاکوویچ، تا به۳۱ساله‌گی، معضلی نداشت. از ۱۹۳۷ (۳سال پس ازتثبیت رآلیزم سوسیالیستی به مثابه تنها شیوه‌ی ایده آل هنری، از منظرشوروی) فرایند برخورد با شوستاکوویچ نضج گرفت.

ابتدا، در همان سال۱۹۳۷، روزنامه‌ی  «پراودا» نوشت: «کارهای شوستاکوویچ موسیقی است و یا هرج ومرج؟» زان پس، ژدانف (ژنرال فرهنگ شوروی) در ۱۹۳۹، اعلام کرد: «شوستاکوویچ را باید نکوهش کردکه از فرمالیزم (شکل / صورت مداری) دفاع می‌کند… او باید به آرمان پرولتاریا (کارگران) احترام گذارد و…

 

از این برهه به پس، شوستاکوویچ، در وادی‌ای حضوریافت که آکنده از-اگر و اما- بود: سمفونیِ ۷ (۱۹۴۱) را در بزرگداشت جنگ میهنی (محاصره‌ی لنینگراد) آفرید. در همان سال، پیامی را در رادیو مسکو، ایراد کرد که توده‌های شوروی را به جانفشانی در جنگ با آلمان نازی فرا می‌خواند.

در ۱۹۴۹، با کانتات آوازهای جنگل، استالین، را-دهقان بزرگ- خواند. در همان سال به عضویت شورای اتحاد شوروی درآمد. با اجرای سمفونیِ۱۱ (۱۹۵۸) نکوداشت انقلاب۱۹۱۷را ارائه داد، و مدالِ لنین را اخذکرد. در۱۹۶۰، به عضویت حزب کمونیست مسکودرآمد و…

 




ارسال یک دیدگاه

© 2013 Powered By Khoroos Jangi KhoroosJangi- میزبانی وِب توسط گــُزگـا

بازگشت به بالا