شما اینجا هستید:خانه » ورزش » تاریخچه بوکس ایران (از ۱۳۲۴ تا ۱۳۵۷- قسمت سوم)

تاریخچه بوکس ایران (از ۱۳۲۴ تا ۱۳۵۷- قسمت سوم)

مطالبی که در این مجموعه به طور پیاپی می خوانید برگرفته شده است از منابعی گوناگون و بیشتر کتابی به همین نام نوشته ی «محمود مساعدیان». «مساعدیان» خود از پیشکسوتان ورزش بوکس کشور است که سالها به عنوان مربی و مدیر در تیم های ملی ایرانِ قبل و بعد از انقلاب ۵۷ فعالیت داشته و منشاء خدمات بسیاری نیز در جهت پیشرفت این رشته ی ورزشی شده است.

box e iran

در شهریور ماه سال ۱۳۵۳، تهران میزبان چهارمین دوره بازی های آسیایی بود و تیم کامل بوکس با سه مدال طلا در وزن های ۷۱، ۸۱ و +۸۱ کیلوگرم توسط شادروان «شریف دلارام» و «ماسیس هامبارسومیان» و «عبدالرضا اندوه» و دو مدال نقره توسط «عبدالرضا انصاری» و «جبار فعلی» در وزن های ۴۸ و ۵۷ کیلوگرم و همچنین پنج مدال برنز توسط «هاملت میناسیان»، «حسین مادردوست»، «فرشید انتقامی»، «احمد پورافتخاری» و «وارتکس پارسانیان» در وزن های ۵۴، ۶۰، ۵/۶۳، ۶۷ و ۷۵ کیلوگرم در رده بندی تیمی بعد از کره جنوبی دوم شدیم. با اعتبارات و قدرت اجرایی «پطرس» در صحنه ی آسیا، هشت داور ایرانی از جمله «امیر فتح اللهی»، «قاراپت کوچار»، «سرهنگ محمود شیرازی»، شادروان «ناصر خلج»، «سرهنگ عزت الله خاوری» و شادروان «سرگرد خان محمدبیگی» از داوران بین المللی بوکس معرفی شدند و بدین ترتیب بیش از هجده تن داور آسیایی نیز بودن از جمله «خسرو کوچکیان»، «شادروان اصغرلواسانی»، شادروان «احمد پوزنعمتی»، شادروان «خسرو بلند بخش»، شادروان «خسرومیرهادی»، شادروان «ایرج سلامی کهن»، «منصور صفری»، «کریم صف شکن»، «بهمن بردبار»، «رامون بابایی، سرگرد «منوچهر در طلوعی»، «کریم عبابیان»، «ناصر امیدی»، «سرهنگ امرالله اسکندری»، شادروان «نصرت الله ولافر (گیردار)» و «محمود مساعدیان» و بیش از سی داور درجه ی یک تا سه، دیپلم گرفتند.

فدراسیون «امیراعلایی» تا پایان سال ۱۳۵۶ بر سرکار بود و در اوایل سال ۱۳۵۷ با تغییر و تحول که در راس سازمان تربیت بدنی به وجود آمد سرهنگ «نصرت الله قهرمانی» به ریاست فدراسیون بوکس منصوب شد. این فدراسیون ابتدا با مدیریت نادرست همه رشته های موفقیت را پنبه کرد و خوشبختانه تا اوایل بهمن ماه سال ۱۳۵۷ بیشتر دوام نیاورد و با انقلاب شکوهمند اسلامی ایران ورزش و سایر ادارات و سازمان ها دگرگون شدند و با یک تغییرات کلی و تشکیل دولت موقت اسلامی و با آمدن «صادق طباطبایی» و شادروان «حسین شاه حسینی» و شادروان «حسین فکری» در راس امور ورزش، مسئولیت همه فدراسیون ها موقتن به قهرمانان سپرده شد و در تاریخ ۸/۱۲/۵۷ طی حکمی از سوی سازمان تربیت بدنی «محمود مساعدیان» مسئول بازگشایی فدراسیون بوکس و راه اندازی کلیه کلاس های بوکس در سراسر کشور شد. در آن زمان چندین مسابقه نیز انجام گرفت که از همه مهمتر مسابقات جام شادروان «علی بحری» قهرمان ارزنده بوکس کشور و برگزاری مسابقات دستکش زرین بود که در آن مسابقات دو چهره ملی پوش سالهای بازگشایی ۶۸ در وزن های ۶۷ و ۷۵ کیلوگرم اول و دوم شدند؛ از جمله «علی اصغر کاظمی» و «مرتضی شیری». سپس در تاریخ ۳/۸/۵۸ از سوی کمیته ملی المپیک تمامی فدراسیون ها شورایی شدند و با انتخابات پی در پی اعضاء فدراسیون ها تشکیل گردید. در فدراسیون بوکس شورایی «قاسم امیریاوری کندی» (دارنده ی مدال نقره بازی های آسیایی توکیو) به عنوان پیشکسوت) سرهنگ «سید عبدالحسین میرفخرایی» رئیس هیئت بوکس ارتش و داور بین المللی فدراسیون، نماینده داوران، شادروان «حسین برقشی» ملی پوش اسبق و نفر سوم ارتش های جهان، نماینده ارتش، «چنگیز دومیرایی» قهرمان و ملی پوش اسبق، نماینده باشگاه ها و «محمود مساعدیان» سرمربی اسبق تیم ملی قهرمان آسیا به عنوان نماینده مربیان، کارگران و سازمان تربیت بدنی انتخاب و معرفی شدند. همه گی نمایندگان عضو شورا در مسئولیت های خود در اداره امور فدراسیون طی شش ماه زحمت زیاد کشیدند، ولی به خاطر نبودن یک مسئول مشخص تنی چند از آن ها کناره گیری کردند و در مسابقات اولین دوره قهرمانی کشور جمهوری اسلامی ایران در مشهد مقدس دومین مرحله ی انتخابان شورای فدراسیون با حضور شادروان «حسین شاه حسینی» اولین رئیس تربیت بدنی، و همه مربیان کشور اعضای شورای بوکس انتخاب و معرفی شدند.

آقایان «منوچهر نقاقی» از مشهد، «کریم صف شکن» و «منصور صفری» از اهواز، «حاج علی اکبر شکرایی»، «غلامرضا کریمی» از کرمانشاه و «محمود مساعدیان» نماینده سازمان تربیت بدنی اعضای شورا را تشکیل دادند، پس از سه ماه بلاتکلیفی این حقیر به اتفاق «حسین پاک»، نامه ای نوشتیم به امضای بسیاری از قهرمانان و آقای «غلامرضا حق گزار شهیدی» را به عنوان رئیس شورای بوکس به رئیس سازمان معرفی نمودیم که بلافاصله مورد تائید رئیس وقت سازمان نیز قرار گرفت و در آن سالها به علت کنار رفتن «پطرس نازاربیگیان» نایب رئیس قدرتمند کنفدراسیون آسیا دیگر هیچ نماینده ای از ایران مورد تائید «انور چودری» نائب رئیس بوکس جهان نبود. زیرا از «پطرس» هم دل خوشی نداشتند و اکثر داوران آسیا مانند «تاپسوان» و سرگرد «رشید پاکستانی» که هرگز به حساب نیامدند با کمک «انور چودری» به جا و مقام رسیدند. تنی چند از بوکسورهای شایسته از جمله «ماسیس هامبارسومیان»، «افشار اسدی»، «ناصر علی بابایی»، «حسین علی نژاد» و «محمود رنجبر» (حیدری) در مسابقات آسایی هندوستان حق شان به آسانی پامال شد و تنها «منصور صادقی» بوکسور خوش استیل و خوش فکر تیم ملی جمهوری اسلامی ایران بود که توانست شجاعانه با پیروزی تبانی های پشت پرده را بی اثر بگذارد و با سه پیروزی ارزشمند قهرمان آسیا شد و برای اولین بار سرود و پرچم جمهوری اسلامی ایران در آن طرف مرزها به وسیله بوکسورها نواخته و بر افراشته شد. در همان سالها آقای «شهیدی» رئیس فدراسیون بوکس جمهوری اسلامی ایران به عضویت کمیته اجرایی کنفدراسیون آسیا در آمد و بلافاصله «ابوالقاسم صادقی» را برای اخذ دیپلم داوری آسیایی به همراه تیم ملی به پاکستان اعزام کرد.

box 1353

تیم ملی ایران/رومانی/ ۱۳۵۳ خورشیدی ایستاده از راست: سرگرد منوچهر درطلوعی (سرمربی) عبدالرضا انداوه، ماسیس هامبارسومیان (کاپیتان تیم ملی) غلامحسین درویش، شادروان شریف دلارام، احمد پورافتخاری،شادروان علی بحری، حسین مادر دوست، فرشید انتقامی، آلوش عباسی (مربی) نشسته از راست: جبار فعلی (عباسف اکبر و یا مسلم) قنبری، حافظ غیرتمند، هاملت میناسیان، محمد اسدی و عبدالرضا انصاری.

sharif delaram

قهرمانی شریف دلارام در بازی های آسیایی تهران/ ۱۳۵۳ خورشیدی. از بالا/ سمت چپ، روی سکو: چانگ هو یون مشتزن کره شمالی در پله دوم. سمت راست، روی سکو: اگیلنونیکولاس از فیلیپین و سراج الدین از پاکستان. سمت چپ، پایین سکو: پطرس نازاربیگیان، نائب رئیس فدراسیون بوکس ایران و سمت راست سکو: فتح الله امیراعلایی، رئیس فدراسیون بوکس ایران.

fwdd

الکساندرو لادار/ سرمربی تیم ملی بوکس ایران در بازی های آسیایی تهران/۱۳۵۳ خورشیدی. «لادار» پیش از آن مربی فدرال رومانی بود و از برجسته ترین مربیان بوکس دنیا به شمار می رفت. در مسابقات آسیایی تهران سرگرد منوچهر در طلوعی به عنوان مربی او را همراهی می کرد و تیم ایران مقام دوم مسابقات را کسب کرد.

در تیر ماه ۱۳۶۰ با رفتن شادروان «حسین شاه حسینی» و آمدن «مصطفی داوودی» در راس امور ورزش به دلیل ناپختگی و عدم آگاهی و مدیریت نادرستف تعداد زیادی از ورزش ها از رونق افتاند. امور فدراسیون بوکس به «ابوالقاسم صادقی» محول شد. «صادقی» از مربیان بود ولی به علت نداشتن تجربه کافی در امور فدراسیون و کمک نگرفتن از فکر بسیاری از کاردانان و پیشکسوتان و عدم توانایی او، بوکس مظلومانه تعطیل گردید و در زمان تصدی «داوودی» بسیاری از ورزش ها درشان تخته شد. از جمله اسب سواری، چندین ورزش رزمی، تنیس، شمشیربازی، اسکی، شطرنج، بولینگ، هاکی و خیلی های دیگر و بقیه ورزش ها هم رونقی نداشتند و تعداد بسیاری از جوانان به خاطر عشق به ورزش مورد علاقه شان به خارج کشور رفتند و تعدادی هم در کارهای نادرست گرفتار شدند.

بازگشایی مجدد

در شانزدهم مهرماه سال ۱۳۶۷ در سخنرانی ای که آیت الله «هاشمی رفسنجانی» رئیس وقت مجلس شورای اسلامی طی دیداری با اعضای تیم های جانبازان و معلولین اعزامی به مسابقات المپیک (استوک مندویل) داشت طی بیاناتی آسیب دیدگی و تلفات و صدمات ورزش بوکس را با بقیه ورزش ها یکسان اعلام کرد و همچنین اظهار داشت که از اوایل انقلاب با ورزش بوکس برخورد نادرست شده است و این ورزش هم نیز جاذبه هایی دارد که امیدوارم در مورد آن مسدولین تجدید نظر کنند. با سخنان رئیس مجلس شورای اسلامی، موج عظیمی از جوانان علاقه مند و عاشق ورزش بوکس، طومارهای جداگانه ای برای قدردانی از سخنان رئیس مجلس و همچنین به سبب بازگشایی دوباره این ورزش به مجلس فرستادند. در آن سالها بسیار کسانی بودند که حق بزرگی برای احیا و بازگشایی این ورزش داشتند که متاسفانه فراموش شده اند و زحمات بسیار کشده اند که حتما باید نامشان در تاریخ این ورزش ثبت شود از جمله «پرویز کشوری» قهرمان بوکس استان مازندران و داور درجه یک «دکتر ابوالقاسم میرفیضی» قهرمان اسبق گیلان و کشور، «حاج بهزاد قائدی» (جانباز) ملی پوش، «حاج علی اکبر شکرایی» استاد بوکس ایران و «امیر یاوری» کاپیتان اسبق تیم ملی و از مربیان با سابقه باشگاه جعفری تهران که هر هفته در کارخانه نان تهران سکان دار و سفره دار این ورزش در منطقه نارمک بود و همیشه محل کار شخصی و دفترش را مقر فعالیت بوکسورها کرده بود را نباید هرگز فراموش کرده و از همه ارجح تر شادروان «حسین جباری» نویسنده توانا و بوکس نویس روزنامه و مجله دنیای ورزش که به راستی زحمات بسیاری برای احیای این ورزش کشید و بسیار دیگر بودند که از قلم این حقیر جا ماندند که حق آن هاست که نام شان برده شود و می بایست نامشان را با آب طلا در تاریخ این ورزش ثبت کرد و بسیاری دیگر که متاسفانه در حافظه ی این حقیر به سبب پیری جا مانده اند…

در همان سالها بود که رئیس وقت سازمان تربیت بدنی «دکتر غفوری فرد» که حق بزرگی بر گردن ورزشکاران بوکس دارد چندین مرتبه در دفتر کارش از پیشکسوتان بوکس دعوت کرد و با نشست های پی در پی که انجام داد و با کوشش بسیار علاقه مند بود تا این ورزش هرچه زودتر به سرانجام برسد لذا در اوایل سال ۱۳۶۸ به دستور ایشان طی حکمی «احمد ناطق نوری» به سمت ریاست فدراسیون بوکس منصوب شد. در نیمه دوم سال ۱۳۶۸ «احمد ناطق نوری» چندین بار با تَنی چند از بوکسورهایی که قبلن آشنا شده بود در زورخانه «طالقانی» (میان چیذر) زورخانه «نوبنیاد» و «پارک فدک» و سرانجام در گردهمایی اوایل آبان ماه سال ۱۳۶۸ در «هتل هویزه» که بانی و باعث آن خود نگارنده بود قول داد در صورت همکاری همه بوکسورها این ورزش را حمایت کند. بار دوم چند تن از پیشکسوتان در دفتر «دکتر غفوری فرد» جناب سرهنگ «مهدی هویت دوست» را به عنوان نائیب رئیس معرفی کردند که مورد تائید رئیس وقت سازمان نیز قرار گرفت و از همان روز نخست «منوچهر مقصودی» نفر اول اسبق باشگاه های تهران در میان جمعیت مشتاقان بازگشایی ورزش بوکس در «هتل هویزه» قول داد که پول ساخت اولین رینگ را می پردازد و ضمنا فدراسیون را کمک مالی می کند و در همان روزهای نخست بازگشایی هنوز بوکسوری نبود و تیمی تشکیل نیافته بود و پس از نُه سال تعطیلی رئیس فدراسیون شادروان «صادق علی اکبرزاده» و «حسینقلی نهرودی» را که سالیان سال از بوکس کناره گیری کرده بودند به عنوان سرمربی و کمک مربی تیم ملی و بعد از چندی «غلامرضا حق گزار شهیدی» نیز به عنوان دبیر فدراسیون حکم گرفتند و در نیمه دوم سال هفتاد بود که «شهیدی» کنار رفت و «دلشاد» به عنوان دبیر منصوب شد و پس از بازگشت ناموفق تیم ملی از المپیک بارسلون «هویت دوست» و «علی اکبرزاده» کنار گذارده شدند و به جای آن ها «منوچهر مقصودی» که قبلن نیز رئیس کمیته انضباطی بود به عنوان نائیب رئیس و «حسنقلی نهرودی» سرمربی تیم ملی معرفی شدند…

اولین تیم بوکس جمهوری اسلامی ایران/ قهرمانی آسیا در بمبئی/ 1359. از رسات نشسته: منصور صادقی (67 کیلو طلا) حسین صحرایی (60 کیلو) ناصر علی بابایی (57 کیلو) فیروز عبادی (54 کیلو) محمود رنجبر (حیدری) (48 کیلو) ایستاده: محمود مساعدیان (مربی) امیر فتح اللهی (داور بین الملل) حسین علی نژاد (75 کیلو برنز) حسن ابراهیم زاده (7 کیلو) افشار اسدی (81 کیلو نقره) ماسیس هامبارسومیانس/کاپیتان (+ 81 کیلو برنز) ایرج ملک حسین پور (مربی)

اولین تیم بوکس جمهوری اسلامی ایران/ قهرمانی آسیا در بمبئی/ ۱۳۵۹٫
از رسات نشسته: منصور صادقی (۶۷ کیلو طلا) حسین صحرایی (۶۰ کیلو) ناصر علی بابایی (۵۷ کیلو) فیروز عبادی (۵۴ کیلو) محمود رنجبر (حیدری) (۴۸ کیلو)
ایستاده: محمود مساعدیان (مربی) امیر فتح اللهی (داور بین الملل) حسین علی نژاد (۷۵ کیلو برنز) حسن ابراهیم زاده (۷ کیلو) افشار اسدی (۸۱ کیلو نقره) ماسیس هامبارسومیانس/کاپیتان (+ ۸۱ کیلو برنز) ایرج ملک حسین پور (مربی)

از راست: عباس غفوری فرد

از راست: مصطفی داوودی و عباس غفوری فرد ( روسای سازمان تربیت بدنی )

ادامه دارد…

ارسال یک دیدگاه

© 2013 Powered By Khoroos Jangi KhoroosJangi- میزبانی وِب توسط گــُزگـا

بازگشت به بالا